نماند . همه از آن روست كه در اسلام ضرر و ضرار ( زيان و ايجاد مزاحمت و مشقت براى ديگران ) ممنوع است . همانطور كه گفته شد فرد مىتواند با قرارداد صحيح منفعت كار خود را براى ديگرى قرار دهد و نيز مىتواند همراه يك گروه فعاليت نموده كار خود را در كادر گروهى براى يك دولت يا جامعه قرار دهد . ولى در هر حال كارى ارزش دارد كه در مسير صلاح جامعه باشد . در مكاسب فقه اسلامى كسبهاى حرام ذكر شده است كه از جمله آن هاست : ساخت آلات قمار ، شراب فروشى ، و فروش انگور براى شراب ، مجسمه سازى ، انحصار در مواد خام و كالا و ايجاد مشقّت و ضرر براى ديگران از طريق انحصار ، فروش زمينهاى بائر ، سحر ، شغل پيشگوئى قطعى از طريق حالات جوّى ، شعبده بازى ، فحشاء ، وواسطه گرى در فحشا ، و فروش و اجارهء مكان براى فحشا ، ايجاد كازينوها و هتل‌ها و متل‌ها براى عيّاشى و فساد ، داير نمودن سينماهاى معارض اخلاق ، عقايد و سياست جامعه ، نشر كتب و مطالب مضرّ به عقائد و اخلاق و مصالح جامعه و ، برخى از اينها چون مطلق انحصار معمولا ذكر نميشود ليكن طبق قاعده مىباشد . از اين رو انجام چنين كارهاملكيت زا نيست و فرد به وسيله چنين امورى مالك چيزى نمىشود . بنابراين كار صحيح طبعا در سه قسمت خلاصه مىگردد : استخراج مواد خام صالح ، توليد صالح ، و توزيع صالح . زمين زمين اوّلين منبع مواد خام معدنى و اوّلين جايگاه توليد تغذيه ، پوشاك و